ته کوچه کسی هست که شبیه نقاشه

اون قریبه می تونه بهترین من باشه

تا کی می شه نشست و دید پرواز بی پرنده رو

تا کی میشه دید و شنید نیاز لب به خنده رو

تا کی به دور زندگی می شه حصار غم کشید

نفرین و خشم و نفرت رو با بغض دل به جون خرید

زنجیر عشقت دستمه ،  نیاز قلب خستمه

از دست این غریبه ها هر چی کشیدم بستمه

یار همیشه جون جونی ،  همسایه ی مهربونی

می خوام بیام به دیدنت ، کی می دی  خرج و مهمونی

خوبه درهارو باز کنی منو با عشق صدا کنی

مرغ  دل  شکستم  رو از تو قفس  رها  کنی